Tijd heelt alle wonden..
Dan ben je dus net twee maanden bezig geweest om te wennen aan het idee van een relatie, word je binnen 5 seconden en een toevoeging op je CV weer terug naar de ‘vrijgezellenmarkt’ gebonjourd. En de reden? Meneer wil vrijheid -in deze context denk ik spontaan aan het 10-letter Lingowoord ‘rondneuken’-, gooit ter bekrachtiging van zijn wens ook nog even het modeverschijnsel ‘bindingsangst’ er tegenaan, en probeert als laatste de schade te beperken met de dooddoener "Het ligt niet aan jou..". Dat is op zo’n moment dus net zoiets als tegen een terminale patiënt zeggen dat het allemaal wel goed komt. Volkomen nutteloos, tenzij je gelooft in een paradijselijk hiernamaals natuurlijk… Enkele jaren geleden lachtte ik Bridget Jones er nog om uit, maar de laatste tijd vallen de bol.com pakketjes steeds vaker door de brievenbus en beginnen de zelfhulpboeken "Mannen komen van Mars.." en "He’s just not that into you" een steeds prominentere plaats op mijn boekenplank in te nemen. Het is namelijk best fijn om met vriendinnen over je liefdesverdriet te praten, maar troostende woorden als "Hij vond jou gewoon té leuk" -Is that a bad thing?- en "Het komt wel weer goed" -daar hebben we hem weer!- getuigen niet echt van veel realiteitszin. Het is dan misschien algemeen bekend dat hoop doet leven, maar uren staren naar een MSN-naam met status afwezig in de hoop dat hij tegen je gaat praten wekt mijns inziens ook niet echt de indruk van veel leven. (Voor de duidelijkheid, mijn status was dus: kasplantje). "Dat doet ie om jou te vergeten!" zegt een vriendin als hij een week later zoenend wordt gesignaleerd. En de dagen erna scharen de vriendinnen als leeuwinnen samen en staat de telefoon roodgloeiend om verslag uit te brengen over zijn nieuwe scharrel. Maar als drie maanden later ze nog steeds omarmd voor jouw neus oversteken, dan is er niet echt sprake meer van een scharrel en heb je zwaar de neiging om je even te vergissen in het rempedaal. Dat zit toch helemaal rechts? Bij thuiskomst google je naar de termen "bindingsangst + genezing" en verwacht je uitgebreide literatuur te vinden over cognitieve gedragstherapieën en allemaal andere psychologische verklaringen. Hij had immers gezegd dat het niet aan jou lag, maar een scala aan websites waar bindingsangst nog steeds nummer 1 scoort in de ‘dump smoezen-top 10′ maakt het er niet geloofwaardiger op. Nummer 2 is overigens ook erg herkenbaar, namelijk de "ik kom niet over m’n ex heen"-reden. Eigenlijk zijn het dus stuk voor stuk creatieve manieren om te zeggen dat hij je simpelweg niet leuk genoeg vindt om zich aan jou te binden. Niet bepaald een goede referentie dus! Next…

april 28, 2005 at 02:09
Een paar jaar geleden zou ik de mannelijke versie hier van hebben kunnen schrijven, waarbij “Bridget Jones” was vervangen door “High Fidelity”. Sterk geschreven en zelfs voor een man als ik dus herkenbaar.
Succes, want “sterkte” kinkt zo negatief.
april 28, 2005 at 11:10
Je weet het, er is een huis waar je altijd terecht kan. Eten wij ook nog eens een keer iets lekkers
ps High Fidelity, leuk boek inderdaad
april 29, 2005 at 07:50
rempedaal misplaatsen klinkt als een uitstekende manier om over je ex heen te karren eh.. komen. Smoes waar een ongelukkige combinatie van extreem hoge hakken en een aangeboren buitenwaards gerichte loopcoordinatie onfortuinlijk samen kwamen klinkt mij geheel geloofwaardig in de oren.
Helaas is het inderdaad tijd wat alle wonden heelt maar je rapportages over de zoektocht naar betekenis zijn niet geheel zinloos want je wordt bewonderd….
april 30, 2005 at 23:40
Haha, leuke reacties
augustus 13, 2005 at 00:07
tja wakker blijven is ook een optie de meeste die in een roze wolk lopen zien niet zoveel meer als alleen hem terwijl er toch meer is